| 1 |
1970 Sonrası Kırılma: Geç Modernizm → Postmodern Çoğulluk Ulusal paradigma çözülmesi, bireysel estetiklerin öne çıkışı. |
| 2 |
Uluslararasılaşma ve Kültürel Hibritlik Kamran İnce Mehmet Ali Sanlıkol Transkültürel dil, diaspora besteciliği. |
| 3 |
Post-tonal Lirik Modernizm ve Senfonik Süreklilik Hasan Uçarsu Özgür Manav Mesruh Savaş Yoğun armonik alan, dramatik yapı, büyük formda süreklilik. |
| 4 |
Spektral ve Tını Merkezli Eğilim Zeynep Gedizlioğlu Onur Türkmen Tını organizasyonu, mikro-aralık hassasiyeti, doku merkezli yazım. |
| 5 |
Makamsal Soyutlama ve Caz Etkileşimi Evrim Demirel Mehmet Ali Sanlıkol Caz armonisi + makamsal referans; doğaçlama–yazılı müzik ilişkisi. |
| 6 |
Elektronik, Multimedya ve Deneysel Sahne Erdem Helvacıoğlu Uğraş Durmuş Elektroakustik katman, disiplinlerarası üretim, performatif mekân kullanımı. |
| 7 |
Piyanist–Besteci Geleneği: Virtüozite ve Konçerto Estetiği Fazıl Say Cem Esen Evrim Demirel Performans pratiğinin kompozisyon diline etkisi. |
| 8 |
Çalgı-Merkezli Modernizm ve Yeni Virtüozite: Mithatcan Öcal Örneği |
| 9 |
1980 Sonrası Avrupa Bağlantılı Kuşak Yiğit Kolat Zeynep Gedizlioğlu Festival dolaşımı, Almanya hattı. |
| 10 |
Neo-Ekspresyonist ve Dramatik Eğilim Mesruh Savaş Hasan Uçarsu Yoğun dramatik kurgu, vokal–senfonik ilişki. |
| 11 |
Kadın Besteciler ve Güncel Perspektif Zeynep Gedizlioğlu Betin Güneş Uluslararası temsil ve ödül bağlamı. |
| 12 |
Genç Kuşak 1990 sonrası doğan besteciler Sipariş kültürü ve festival ağları |
| 13 |
Türkiye’de Güncel Müzik Kurumları ve Festivaller Devlet orkestraları Bağımsız topluluklar |
| 14 |
Final Sunumları ve Genel Değerlendirme |
