Bu dersin amacı, dil öğreniminin ve öğretiminin değişen mahiyetini çağdaş öğretim yaklaşımları, dijital dönüşüm, yapay zekâ uygulamaları ve öğrenen özerkliği çerçevesinde incelemek; öğrencilerin yabancı dil öğretiminde yenilikçi, eleştirel ve sürdürülebilir öğretim tasarımları geliştirebilmelerini sağlamaktır. Ders kapsamında öğrencilerin, dil öğrenimine ilişkin güncel kuramsal yaklaşımları değerlendirmeleri, teknoloji destekli öğrenme ortamlarını öğretim yaklaşım ve yöntemleri bağlamında çözümlemeleri ve farklı öğrenen profillerine uygun öğretim uygulamaları tasarlamaları hedeflenmektedir. Böylece öğrencilerin yalnızca mevcut eğilimleri takip eden değil, aynı zamanda geleceğin dil öğretim ihtiyaçlarını öngörebilen ve bu ihtiyaçlara bilimsel temelde yanıt üretebilen uzmanlar olarak yetişmeleri amaçlanmaktadır.

Dersin içeriği, dil öğreniminin ve öğretiminin geleceğine yön veren kuramsal, pedagojik ve teknolojik gelişmeleri bütüncül bir bakışla ele alacak şekilde planlanmıştır. Bu kapsamda yaşam boyu öğrenme, öğrenen özerkliği, öz düzenleme, çok dillilik, dijital eğitim-öğretim, çevrim içi ve hibrit öğrenme ortamları, yapay zekâ destekli dil öğretimi, dijital materyal ve görev tasarımı, etik, kapsayıcılık ve dijital refah gibi konular üzerinde durulacaktır. Ders sürecinde öğrenciler, bu temaları yalnızca kuramsal düzeyde tartışmakla kalmayacak; aynı zamanda örnek uygulamalar, materyal incelemeleri, öğretim tasarımları ve proje çalışmaları aracılığıyla somut öğretim bağlamlarına uyarlayacaktır. Bu ders, yabancı dil öğretimi hususunu teorik bilgi olarak işlemesinin yanı sıra değişen toplumsal, kültürel ve teknolojik koşullar içinde daimi olarak yeniden şekillenen dinamik bir öğrenme alanı olarak ele almaktadır. Dersin vizyonu, dijital çağın imkânlarını öğretici duyarlılığıyla bütünleştirebilen, etik sorumluluk taşıyan, eleştirel düşünebilen ve öğrenen merkezli yaklaşımları ön planda tutan dil öğreticileri yetiştirmektir. Bu doğrultuda ders, geleceğin dil öğretimini yalnızca teknoloji odaklı değil; aynı zamanda erişilebilirlik, kapsayıcılık, insan odaklılık ve sürdürülebilirlik ilkeleri etrafında şekillenen bir dönüşüm alanı olarak değerlendirmeyi esas almaktadır.

Tartışma, Ters-Yüz öğrenme, Vaka Analizi, Literatür İncelemesi ve Eleştirisi, Beyin Fırtınası

Demirel, Ö. (2021). Yabancı dil öğretimi: Dil pasaportu, dil biyografisi, dil dosyası (12. bs.). Pegem Akademi. Memiş, M. R., & Erdem, M. D. (2013). Yabancı dil öğretiminde kullanılan yöntemler, kullanım özellikleri ve eleştiriler. Turkish Studies, 8(9), 297–318. Boylu, E., & İltar, L. (Eds.). (2019). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi: Politika, program, yöntem ve öğretim. Pegem Akademi. Biçer, N. (2017). Türkçenin yabancı dil olarak öğretimine yönelik “Öğrenen Özerkliği Ölçeği” geliştirme çalışması. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 6(3), 1666–1678. Birinci, F. G. (2020). A review on information technologies used in teaching Turkish as a foreign language. Sakarya University Journal of Education, 10(2), 350–371. Tenekeci, M. (2020). Türkçe öğretiminde web uygulamaları ve mobil uygulamalar ile bunların öğretmenlerce bilinirliği. Millî Eğitim Dergisi, 49(227), 429–445. İnal, E., & Arslanbaş, F. (2021). Türkçenin yabancı dil olarak uzaktan öğretiminde iletişim odaklı Web 2.0 araçları ve uygulama örnekleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(Özel Sayı), 228–249. Zileli, E. N. (2023). Yabancı dil olarak Türkçe öğreniminde ChatGPT örneği. Uluslararası Karamanoğlu Mehmetbey Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 42–51. Kökçü, Y. (2023). Dil öğretiminde kullanılan dijital yardımcılar: Web 2.0 araçları. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 36, 48–66. Katı, T. N., & Can, U. (2024). Yapay zekâ ile üretilen metinlerin yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde okuma becerisine yönelik kullanılabilirliği: ChatGPT-3.5 örneği. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 538–569. Stryjewska, S. (2025, September 26). The future of language learning: Embracing innovation in a globalized world. Sprachcaffe. Benson, P. (2011). Teaching and researching autonomy in language learning (2nd ed.). Routledge. Chapelle, C. A. (2001). Computer applications in second language acquisition: Foundations for teaching, testing and research. Cambridge University Press. Chapelle, C. A., & Sauro, S. (Eds.). (2017). The handbook of technology and second language teaching and learning. Wiley Blackwell. Golonka, E. M., Bowles, A. R., Frank, V. M., Richardson, D. L., & Freynik, S. (2014). Technologies for foreign language learning: A review of technology types and their effectiveness. Computer Assisted Language Learning, 27(1), 70–105. Kukulska-Hulme, A., & Shield, L. (2008). An overview of mobile assisted language learning: From content delivery to supported collaboration and interaction. ReCALL, 20(3), 271–289. Lai, C. (2017). Autonomous language learning with technology: Beyond the classroom. Bloomsbury Academic. Stockwell, G., & Reinders, H. (2019). Technology, motivation and autonomy, and teacher psychology in language learning: Exploring the myths and possibilities. Annual Review of Applied Linguistics, 39, 40–51. Law, L. (2024). Application of generative artificial intelligence (GenAI) in language teaching and learning: A scoping literature review. Computers and Education Open, 6, 100174. Du, J., & Daniel, B. K. (2024). Transforming language education: A systematic review of AI-powered chatbots for English as a foreign language speaking practice. Computers and Education: Artificial Intelligence, 6, 100230. Chang, W.-L., & Sun, J. C.-Y. (2024). Evaluating AI's impact on self-regulated language learning: A systematic review. System, 126, 103484.