Modern devletin Weberci meşru fiziksel şiddet tekeli temelinden hareketle; ordunun kurumsal yapısı, siyasal alanla olan gerilimli ilişkisi, demokratik konsolidasyon ve modernleşme süreçlerindeki rolü ile sivil-asker ilişkileri teorilerini incelemektir. Kuramsal tartışmaları Latin Amerika, Güney Avrupa, Türkiye, Kuzey Afrika ve Sahel Kuşağı vaka analizleri ve 21. yüzyılda şiddet tekelini dönüştüren Özel Askeri Şirketler (ÖAŞ) ekseninde analiz etme yetkinliği kazandırmayı hedefler.

Ordu neden siyasi bir aktördür? Sivil-asker ilişkileri kuramları (Huntington, Janowitz, Finer), militarizm, militarizasyon, darbe tipolojileri, bürokratik otoriter rejimler, güvenlikleştirme ve vesayet mekanizmaları. Bölgesel vaka incelemeleri: Mısır ve Cezayir'de askeri vesayet modelleri; Libya ve Tunus'ta rejim dönüşümleri ve parçalanma; Sahel kuşağında güvenlik açığı, darbe bulaşıcılığı ("coup contagion"), Mali'de 2012–2023 Tuareg/Azawad isyanı; Rusya/Wagner faktörü, paralı askerlik ve devlet dışı silahlı aktörlerin egemenlik üzerindeki etkileri.

Yüz Yüze (Seminer, Etkileşimli Ders, Vaka Analizi ve Öğrenci Sunumu)

-Huntington, Samuel P. Asker ve Devlet: Sivil Asker İlişkilerinin Kuramı ve Siyaseti. Çeviren A. F. Demir. İstanbul: Salyangoz Yayınları, 2004. -Öztan, Güven G. Türkiye'de Militarizm. İstanbul: Ayrıntı Yayın Grubu, 2019. -Bayram, Mürsel. Batı Afrika'da Siyaset ve Diplomasi. Konya: Çizgi Kitabevi, 2025 -Nordlinger, Eric A. Soldiers in Politics: Military Coups and Governments. Englewood Cliffs: Prentice-Hall, 1977.