| Akciğer kapasitesini tam kullanarak doğru nefes (diyafram nefesi) almayı öğrenir. Bu sayede konuşurken nefesi yetmeme veya tıkanma gibi sorunlar ortadan kalkar. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ses tonunu, yüksekliğini ve tınısını konuşma ortamına göre ayarlama becerisi kazanır. Sesini yıpratmadan, doğru tondan konuşmayı alışkanlık hâline getirir. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Dudak, dil, çene ve damak tembelliğini aşarak harfleri ve kelimeleri net, anlaşılır ve eksiksiz bir şekilde çıkarır. Kelimelerin "yutulması" engellenir. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Türkçe’deki harflerin (özellikle açık/kapalı "e", dönen "r", yumuşak "g" gibi) doğru ses değerlerini öğrenir. Yöresel ağız veya şive kaygılarını gidererek İstanbul Türkçesi standartlarında konuşur. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Cümle içindeki anlamı güçlendirmek için hangi kelimenin veya hecenin nerede vurgulanacağını, sesin ne zaman yükseltilip alçaltılacağını (tonlama) kavrar. Böylece monoton (tekdüze) konuşmaktan kurtulur. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Akıcı bir konuşma için kelimelerin birbirine nasıl bağlanacağını (ulama) ve dinleyiciyi sıkmamak ya da nefes tazelemek için nerede durulacağını (durak) öğrenir. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Konuşurken "ııı", "şey", "yani", "aynı şekilde" gibi asalak kelimeleri (doldurma kelimeler) kullanmayı bırakır. Düşüncelerini duraksamadan, akıcı bir şekilde aktarır. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Kendini ifade ederken daha nitelikli, doğru ve amaca uygun kelimeler seçmeye başlar. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Konuşmanın sadece sesten ibaret olmadığını fark ederek jest, mimik ve duruşunu konuşma içeriğiyle uyumlu hâle getirir. Sözlü ve sözsüz iletişimi birleştirir. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Kendini doğru, net ve etkileyici bir şekilde ifade edebildiğini gören öğrencinin kendine olan güveni artar. Sosyal ortamlarda daha aktif rol alır. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
