| Fıkıh usulünün İslam ilimleri içindeki yerini, doğuşunu ve temel yazım yöntemlerini açıklar. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Şer‘î hüküm, teklîfî hüküm, vaz‘î hüküm ve mahkûm fîh kavramlarını tanımlar ve aralarındaki ilişkileri kurar. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Şer‘î delilleri bilgi değeri, kaynak niteliği ve ittifak-ihtilaf bakımından sınıflandırır. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Kur’an ve Sünnet’in fıkıh usulündeki kaynak değerini ve bunlardan hüküm çıkarma süreçlerini açıklar. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Lafızları kapsam, açıklık-kapalılık ve delâlet yolları bakımından ayırt eder; tahsis ve takyid işlemlerini uygular. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Haberlerin mütevâtir, meşhur ve âhâd şeklindeki tasniflerini ve haber-i vâhidin kabulüne ilişkin usulî ölçütleri değerlendirir. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Nesih, teâruz ve tercih kavramlarını ve çatışma görünümündeki delilleri uzlaştırma yöntemlerini açıklar. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| İcmâın tanımını, hücciyetini, türlerini ve gerçekleşme şartlarını değerlendirir. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Kıyasın rükünlerini ve şartlarını açıklar; illetin belirlenme yollarını örnekler üzerinde gösterir. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| İstihsan, örf, istishâb, istıslâh/mesâlih-i mürsele ve seddü’z-zerâi‘ gibi tâlî delillerin mahiyetini ve kaynak değerini karşılaştırır. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|