| 1 |
Osmanlı Devleti’nin askeri teşkilatına genel bakış ve askeri teşkilatın kaynakları; arşivler, kronikler ve literatür. Okuma: İsmail H. Uzunçarşılı, “Osmanlı Devleti’ndeki Askeri Teşkilat Hakkında Bir Hulâsa”, Kapukulu Ocakları, TTK, c. I, Ankara 1988, s. 1-4; Kahraman Şakul, “Osmanlı Askerî Tarihi Üzerine Bir Literatür Değerlendirmesi”, TALİD, Sayı: 2, 2003, s. 529 – 572. |
| 2 |
Konu: Osmanlı askeri gücünün kaynakları, pencik, devşirme sistemi ve sonrası. Okuma: İsmail H. Uzunçarşılı, “Pençik Oğlanı, Pençik Kanunu, Devşirme Sistemi, Kul Oğulları ve Ağa Çırakları”, Kapukulu Ocakları, TTK, c. I, Ankara 1988, s. 5-34. |
| 3 |
Kapıkulu ocakları; yaya kapı kulu ocakları, acemi ocakları ve Yeniçeri ocağı. Okuma: İsmail H. Uzunçarşılı, Kapukulu Ocakları, TTK, c. I, Ankara 1988, s. 35-141; Abdülkadir Özcan, “Kapıkulu”, DİA, c. 24, İstanbul 2001, s. 347-349; Kemal Beydilli, “Yeniçeri”, DİA, c. 43, İstanbul 2013, s. 450-462. |
| 4 |
Cebeci ocağı, topçu ocağı, top arabacıları ocağı, Humbaracı ocağı, lağımcı ocağı. Okuma: İsmail H. Uzunçarşılı, Kapukulu Ocakları, TTK, c. II, Ankara 1988, s.35-93; Yasemin Kılıçarslan, “Cebeci”, DİA, c. 7, İstanbul 1993, s. 182-183. |
| 5 |
Kapıkulu atlı birlikleri, sipahi, silahtar, sağ garipler, sol garipler, sağ ulufeciler, sol ulufeciler, geri destek birlikleri. Okuma: İsmail H. Uzunçarşılı, Kapukulu Ocakları, TTK, c. II, Ankara 1988, s.137-254; Erhan Afyoncu, “Sipahi”, DİA, c. 37, İstanbul 2009, s. 256-258. |
| 6 |
Taşra ordusunun yapısı ve Taşra askeri birlikleri (tımarlı sipahiler, akıncılar, deliler, gönüllünler azaplar Yörükler, müsellemler). Okuma: Ömer Lütfi Barkan, “Timar”, MEBİA, c. 12/1, İstanbul 1979, s. 286-333; Feridun M. Emecen, “Cebelü”, DİA, c. 7, İstanbul 1993, s. 188-189; Halil İnalcık, “Eyalet Yönetimi ve Tımar Sistemi”, Klasik Çağ (1300-1600), YKY, İstanbul 2015, s. 108-123. |
| 7 |
Osmanlı Deniz kuvvetleri. Okuma: İdris Bostan, “Beylikten İmparatorluğa Osmanlı Denizciliği”, Osmanlı Akdenizi, İstanbul 2017, s. 29-51. Okuma Önerileri: İdris Bostan, XVII. Yüzyılda Tersane-i Amire, Küre Yay., İstanbul 2018; İsmail H. Uzunçarşılı, Merkez Bahriye Teşkilatı, TTK, Ankara 2020. |
| 8 |
Osmanlı Devletinde sefer organizasyonu ve ordunun mühimmatı. Okuma: Gabor Agoston, “Ateşli Silahlar ve Askeri Uyarlama, Osmanlılar ve Askeri Devrim”, Osmanlı’da Ateşli Silahlar ve Askeri Devrim Tartışmaları, Çev. Kahraman Şakul, İş Bankası Yay., İstanbul 2017, s. 45-84. |
| 9 |
Osmanlı ordusunda kullanılan silahlar. Okuma: Feridun M. Emecen, “Ateşli Silahlar Çağı: Askeri Dönüşüm ve Osmanlı Ordusu”, Osmanlı Klasik Çağında Savaş, Kapı Yay., İstanbul 2018, s. 47-87. |
| 10 |
Askeri teşkilatın bozulması ve ıslah teşebbüsleri yeniçeri ocağının kaldırılması. Okuma: Halil İnalcık, “Osmanlı İmparatorluğu’nun Gerilemesi”, Klasik Çağ (1300-1600), YKY, İstanbul 2015, s. 46-57. |
| 11 |
Nizam-ı Cedid. Okuma: Kemal Beydilli, “Nizâm-ı Cedîd”, DİA, c. 33, İstanbul 2007, s. 175-178. |
| 12 |
Asakir-i Mansure-i Muhammediye. Okuma: Abdülkadir Özcan, “Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye”, DİA, c. 3, İstanbul 1991, s. 457-458. |
| 13 |
Seraskerlik ve Tanzimat sonrası Osmanlı ordusunun değişim ve yenileşme süreci. Okuma: Yüksel Çelik, “Serasker”, DİA, c. 36, İstanbul 2009, s. 547-549. |
| 14 |
Harbiye nezareti ve II. Meşrutiyet sonrası Osmanlı ordusu. Okuma: Gültekin Yıldız, “Kara Kuvvetleri”, Osmanlı Askeri Tarihi, Ed. Gültekin Yıldız, TİMAŞ, İstanbul 2013, s. 35-77; Fatih Yeşil, “Kara Kuvvetlerinde Avrupalı Danışmanlar”, Osmanlı Askeri Tarihi, Ed. Gültekin Yıldız, TİMAŞ, İstanbul 2013, s. 79-95. |