Bu dersin amacı, öğrencilere müzik tarihi yazımı ve metodolojisine dair temel kavramları kazandırarak, Türk müziğinin kökenlerini ve erken dönem gelişim evrelerini aktarmaktır. İslam öncesi dönemden başlayarak erken Osmanlı dönemine kadar uzanan süreçteki kültürel etkileşimleri, kuramsal dönüşümleri ve kurucu figürleri incelemeyi hedefler. Öğrencilerin, Türk müziğinin tarihsel coğrafyasını kavramalarını ve müziği bir kültürel miras olarak kronolojik bir perspektifle değerlendirebilmelerini amaçlar.

Müzik tarihi araştırmalarında kullanılan temel kavramları, metodolojiyi, birincil ve ikincil kaynak türlerini açıklayabilir. Türk müziğinin İslamiyet öncesi dönemden erken Osmanlı dönemine kadar uzanan tarihsel kökenlerini ve bu süreçteki kültürel etkileşim hatlarını tanımlayabilir. Erken dönem müzik teorisine (nazariyatına) yön veren kurucu figürleri, kuramsal metinleri ve bu dönemlerin estetik anlayışını analitik olarak değerlendirebilir.

Ders, tarihsel sürecin ve kavramsal çerçevenin aktarıldığı teorik anlatımlar ve sınıf içi soru-cevap/tartışma yöntemleriyle yürütülmektedir. Erken dönem kuramsal metinlerinden seçilen örnek bölümler üzerinde metin okumaları ve dönemin çalgısal/vokal yapısını anlamaya yönelik işitsel analizler yapılır. Öğrencilerin araştırma disiplini kazanması amacıyla, erken dönem kaynakları üzerine kısa grup çalışmaları veya bireysel sunumlar organize edilir.

Dersin ana kaynaklarını, erken dönem müzik teorisine ışık tutan temel metinler (İbn Sînâ, Fârâbî, Safiyyüddîn el-Urmevî, Abdülkâdir-i Merâgî ve erken Osmanlı edvarları) ve çağdaş müzikoloji literatürü oluşturur. Konunun tarihsel ve sosyolojik arka planını desteklemek amacıyla İslam ansiklopedisi maddeleri, genel Türk tarihi kaynakları ve makalelerden yararlanılır.