TÜRK DİLİ ARAŞTIRMA YÖNTEMLERİ

İzlence Formu

Ders Adı TÜRK DİLİ ARAŞTIRMA YÖNTEMLERİ Kod TRAR9076
Kredi 3 AKTS 8
Z/S Seçmeli Teorik Saat 3
Uygulama Saat 0 Lab Saat 0
Ders Dili Türkçe Dersi Veren Doç. Dr. EMİNE TEMEL ALEMDAR
Dersin Veriliş Türü

Dersin Amacı

Türk dilinin çalışma konularını belirlemek ve Türkiyat Araştırmaları Ana Bilim Dalı Doktora programında öğrenim gören öğrencilere belirlenen konularla ilgili araştırma ve kaynaklara ulaşma becerisi kazandırmak amaçlanmaktadır.

İçerik

Türk dilinin araştırma konuları hakkında bilgi verilir. Türk dilinin kaynakları olan sözlükler, dil bilgisi kitapları ve metin neşirleri tanıtılır. Türk dili ile ilgili çalışmalarda yararlanılan bilgisayar destekli programlardan bahsedilir.

Öğretim Yöntemleri

Anlatma Yöntemi, Soru-Cevap Yöntemi, Tartışma Yöntemi (Fikir Taraması Tekniği)

Kaynaklar

KAYNAKLAR 1-   Alışık, C. Eralp, “Orta Asya Türk-Moğol Tarihçiliğinde Türk Soylu Toplulukların Ortak Tarihî ve Edebî Anlayışı Üzerine Katkılar”, XI. Milli Türkoloji Kongresi Bildirileri, C. I, 11-13 Kasım 2014, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür Daire Başkanlığı Kültürel Etkinlikler Müdürlüğü, (2014): 171-185. 2-   1-   Barutcu Özönder, F. Sema, “Genel Türklük Alanı Çerçevesinde Türk Dilinin Durumu, İleriye Döbnük Bakış ve Yaklaşımlar”, KÖKSAV, C. 1, S. 1, Bahar, Ankara, 1999. 3-   Barutcu Özönder, F. Sema, Alî Şîr Nevâyî Muhâkemetü’l-Lugateyn İki Dilin Muhakemesi, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, 1996. 4-   Barutcu Özöndör, F. Sema, “Doğu Türk Yazı Dili Edebî Çevresi ve Timür”, Türklük Bilgisi Araştırmaları (Journal of Turkish Studies),  24/III, (2000): 289-294. 5-   Brockelmann, Carl, Osttürkische Grammatik Der Islamischen Litteratur-Sprachen Mittelasiens, Leiden: E. J. Brill, 1951. 6-   Caferoğlu, Ahmet, Türk Dili Tarihi, İstanbul: Enderun Kitabevi, 2000. 7-   Courteille, Pavet de Par M., Dictionnaire Turc-Oriental, Destiné Principalement á Faciliter la Lecture des Ouvrages de  Bâber, D’Aboul-Gâzi et de Mir Ali-Chir-Nevâi, L’Imprimerie Impériale, Paris 1870. 8-   Dilaçar, Agop, “Gramer, Tanımı, Adı, Kapsamı, Türkler, Yöntemi, Eğitimdeki Yeri ve Tarihçesi”, TDAY Belleten 1970, (1971): 197-210. 9-   Emre,  Ahmet Cevat, Yeni Bir Gramer Metodu Hakkında Layıha, İstanbul: Devlet Matbaası, 1931. 10-    Ergin, Muharrem, Türk Dil Bilgisi, İstanbul: Bayrak Yayınları, 2007. 11-    Karaağaç, Günay, Türkçenin Dil Bilgisi, Ankara: Akçağ Yayınları, 2012. 12-    Radloff, Wilhelm, Versuch Eines Wörterbuches der Türk-Dialecte (Opit Slovarya Tyuskix Nareçiy), Mit einem Vortwort on Omeljan Pritsak, 4 cilt’s-Gravenhage, St. Petersburg 1888-1911. 13-    Steingass, F., A Comprehensive Persian-English Dictionary, İstanbul: Çağrı Yayınları, 2005. 14-    Togan, A. Zeki Velidî, Tarihte Usul, İstanbul: Enderun Kitabevi, 1985. 15-    Togan, A. Zeki Velidî, Umumî Türk Tarihi’ne Giriş, C. 2, İstanbul: Enderun Kitabevi, 1981. 16-    Yavuzarslan, Paşa, “Türk Sözlükçülük Geleneği Açısından Osmanlı Dönemi Sözlükleri ve Şemseddin Sâmî’nin Kâmûs-ı Türkî’si”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 44/2, (2004): 185-202. 17-    Zenker, Julius Theodor, Türkisch, Arabisch-Persisches Handwörterbuch Dictionnaire Turc-Arabe-Persan, 2 cilt, Leipzig 1866-1876. 1-    Türkiye Bilimler Akademisi Bilim Etiği Komitesi. Bilimsel araştırmada etik ve sorunlar. Ankara: Türkiye Bilimler Akademisi Yayınları, 2002.

Bilgi İşlem Daire Başkanlığı © 2026